|
 Kiedy stajemy w obliczu zamysłu Bożego wobec małżeństwa, trzeba powiedzieć, iż stajemy wobec tajemnicy. Tajemnicy miłości Boga do człowieka oraz wobec tajemnicy miłości człowieka do człowieka (męża do żony i żony do męża). Ta miłość małżeńska jest znakiem miłości Boga, miłości wiernej Boga Stwórcy. Wkraczamy tu w tajemnicę znaku sakramentalnego. |
|
Czytaj całość…
|
|
 Człowiek składa się z ciała i duszy, oba te aspekty złączone są w sposób nierozdzielny. Najwznioślejszym i najszlachetniejszym działaniem, do jakiego zdolny jest człowiek (i dla którego istnieje) jest miłość , i cały człowiek ma miłować. To znaczy, że skoro możemy kochać, to przede wszystkim dlatego, że mamy wolę (i rozum), lecz kocha nie sama wola, ale cały człowiek. To znaczy, że powinniśmy kochać nie tylko duchem, ale również ciałem. Ciało, będące wyrazem własnego ja, powinno być zdolne do wyrażania miłości. I rzeczywiście, ciało człowieka jest pomyślane i przygotowane do tego, żeby kochać.
|
|
Czytaj całość…
|
|
 Szafarzami sakramentu małżeństwa są sami małżonkowie. Kapłan jest tylko
świadkiem urzędowym zawarcia sakramentu. Zawarcie małżeństwa polega na
tym, że mężczyzna i kobieta składają sobie przysięgę wzajemnej, wiernej
i dozgonnej miłości. Nowożeńcy wypowiadają następujące słowa: Ja, N.,
biorę ciebie. N., za żonę (męża) i ślubuję ci miłość, wierność i
uczciwość małżeńską oraz że cię nie opuszczę aż do śmierci. Tak mi
dopomóż, Panie Boże Wszechmogący, w Trójcy Jedyny i Wszyscy Święci. Po
złożeniu sobie przysięgi miłości przez nowożeńców, kapłan oświadcza:
«Co Bóg złączył, człowiek niech nie rozdziela».
|
|
Czytaj całość…
|
|
przedłożona przez Stolicę Apostolską wszystkim ludziom, instytucjom i
władzom zainteresowanym misją rodziny w świecie współczesnym
|
|
Czytaj całość…
|
|
Wyzwania stojące przed rodziną na początku trzeciego tysiąclecia
Dokument końcowy IV spotkania przewodniczących europejskich komisji episkopatów ds. rodziny i życia
W dniach 11-14 czerwca 2003 r. na zaproszenie kard. Lópeza Trujillo,
przewodniczącego Papieskiej Rady ds. Rodziny, zebrali się w watykańskim
pałacu św. Kaliksta przewodniczący europejskich komisji episkopatów ds.
rodziny i życia. Temat spotkania brzmiał: «Wyzwania i perspektywy na
początku trzeciego tysiąclecia». Zaproszenie przyjęli prawie wszyscy
biskupi. Razem z ekspertami i przedstawicielami różnych ruchów i
stowarzyszeń przeanalizowali wyzwania stojące przed rodziną w
dzisiejszej Europie. W poniższym dokumencie wyrazili swoje obawy,
troski i życzenia oraz sformułowali propozycje.
|
|
Czytaj całość…
|
|
|
|
