prof. Wanda Półtawska
Wstęp
 Niejednokrotnie proszono mnie o wykład na temat kobiety,
jej zadań, powołania - roli w rodzinie i społeczeństwie itp. Takie tematy można
by mnożyć niemal w nieskończoność. Tym razem chciałabym więc podzielić się, u
schyłku życia, moim doświadczeniem. Zajmowałam się różnymi kobietami.
Pracowałam z kobietami i dla kobiet, prowadziłam poradnię dla młodych dziewcząt,
dla matek samotnych, dla mężatek, dla samotnych kobiet, zajmowałam się starymi,
chorymi, wdowami, kobietami porzuconymi i kochanymi, zakonnicami - słowem
kobietami w różnym wieku, różnej sytuacji życiowej; i mogłabym zrobić coś w
rodzaju bilansu, podsumować wyniki tych doświadczeń. Mam ochotę, właśnie jako
podsumowanie, powtórzyć to, co powiedział do naszej klasy w szkole (sióstr
urszulanek w Lublinie) nasz wspaniały katecheta, ksiądz profesor Florian
Krasuski. Stanął w drzwiach klasy i przyglądając się rozkrzyczanej grupie
dziesięcio- czy dwunastoletnich dziewczynek rzekł, kiwając głową: ,,dziewczynki,
dziewczynki, coś wam powiem, a zapamiętajcie to na całe życie - pamiętajcie, że
kobiecie to trudniej być człowiekiem".
|
Ciekawe artykuły 
Zróżnicowanie płciowe – co jest oczywiste – nie jest wyłącznie kwestią
biologiczną: to coś znacznie więcej. Za tą różnorodnością odnajdujemy
dwa odmienne style miłości. Zazwyczaj mówi się – jako stwierdzenie o
charakterze ogólnym – że miłość kobieca jest raczej bardziej duchowa i
przyjmująca, a miłość męska przejawia się w sposób bardziej cielesny i
dominująca.
Mówiąc ściśle, życie małżeńskie można określić jako «wewnętrzną i stałą
wspólnotę życia i miłości» (por. KKK, 1660). Skoro miłość jest
pokonywaniem różnic w celu stworzeniajedności, trzeba powiedzieć, że
małżonkowie – poprzez swoje całkowite oddanie, owoc zaangażowania
małżeńskiego – powinni tworzyć jedność, jaką jest rodzina. Jedność
rodziny jest wyrazem autentycznej miłości i jedność ta powinna być
silna, aby stać się jakby podmiotem.
Świętowanie urodzin wywodzi się z religii starożytnego Rzymu i było świętem ku czci Geniusza. Z tegoż powodu było pierwotnie tępione i pogardzane przez chrześcijan, którzy zamiast tego woleli obchodzić imieniny i rocznicę śmierci. Urodziny obchodzi się w naszej kulturze najhuczniej w przypadku dzieci i osób starszych, a także czasem przy okrągłych rocznicach, choć zależne jest to od zwyczajów panujących w danej rodzinie.